موسیقی، که زبان انسانیت است به دل هر ملتی می نشیند ( استاد محمدرضا شجریان )
موسیقی، که زبان انسانیت است به دل هر ملتی می نشیند
ما که موزیسین هستیم ، هر کدام دلمان می خواهد که یک روز به این پایگاه هنری برسیم و آن چنان بنوازیم که مردم ما سراپا گوش شوند و تمام وجود شان با این صدا – که یا از ساز نوازنده است و یا حنجره خواننده – سفر کند ؛ از «خود» و «خود خواهی»ها بیرون رود وبا راستی ، فروغ و زیبایی یگانه شود.
....
این موسیقی، که زبان انسانیت است، وقتی از نهاد هنرمندی که برای انسان ها زندگی می کند بیرون آمد ، به دل هر ملتی می نشیند.من با وجود این که با نوع زندگی هیچ یک از اساتید و هنرمندانی که الان نام می برم، آشنا نیستم اما از هنرشان لذت می برم حس می کنم که این هنرمند یک آتش انسانی در دلش نهفته است. من وقتی که سیتار«ولایت خان» و یا سیتار «نیکل بانژری» را می شنوم، حس می کنم که همه وجود مرا تسخیر کرده اند. وقتی به سارنجی «سلطان خان» و شهنای «بسم الله خان» گوش می سپارم، در من اثر می گذارند. اینا مردمی اند که برای خودشان نزیسته اند، بلکه برای انسانیت و زیبایی زندگی می کردند. صدای «ام کلثوم»مرا تکان می دهد؛ وقتی این زن هنرمند از جهان رفت، چندین میلیون تشییع کننده داشت، چرا که از نهاد مردم عرب برخاسته بود. صدای «نات کین کل» با فلوت «زانقی» هم روی من اثر می گذارند؛ همین طور چهار فصل «ریوالدی» و خیلی از موسیقی های کلاسیک دیگر هم به من لذت می دهند. پس می بینید که تعصبی روی موسیقی خودم ندارم. طالب صدایی هستم که از نهاد انسانیت بر خاسته باشد. ما این را باید بدانیم که وقتی موسیقی ما خوب باشد، هنرمند را با عشق دنبال کرده باشد، روی کارش زمان گذاشته باشد، و تسلط و وقوف لازم را پیدا کرده باشد، و ضمنا ً راست بگوید، به یقین روی هر انسانی اثر خوب خواهد گذاشت؛ این انسان ممکن است ژاپنی، کانادایی، اسکیمو،سفید یا سیاه باشد.
نوشته شده توسط ابراهیم در 85/07/16 
لينك مطلب
مطالب پیشین